De tokeneconomie
Alibaba bouwt een business unit rondom tokens. Wat dat zegt over de wereld waarin we zijn beland.
Op 16 maart 2026 kondigde Alibaba de oprichting aan van de Alibaba Token Hub — een nieuwe business group direct onder leiding van CEO Eddie Wu. De officiële missie: "Tokens creëren, tokens distribueren, tokens toepassen."
Dat is geen productlancering. Dat is een publieke strategische verklaring.
En het is de helderste bevestiging tot nu toe van iets wat ik in mijn vorige blog over tokens begon te beschrijven: we zijn de tokeneconomie niet aan het naderen. We zitten er al midden in.
Van een beschrijving naar een structuur
Sam Altman zei het in Washington, een paar dagen eerder: intelligentie wordt een nutsvoorziening, afgerekend per token. Ik schreef erover. Maar Altman's woorden waren een beschrijving van een businessmodel. Alibaba heeft nu iets anders gedaan: ze hebben het geïnstitutionaliseerd.
De Alibaba Token Hub is een formele organisatiestructuur met drie lagen, elk gebouwd rondom één centrale eenheid: de token.
De eerste laag is creëren. Dit is de productiefabriek. Tongyi Laboratory bouwt de foundational modellen — de Qwen-serie, multimodale systemen voor tekst, beeld, code en spraak. Het principe is even simpel als strategisch: hoe efficiënter het model, hoe meer output-waarde je genereert per token. Dit is niet engineering om de engineering. Dit is concurrentie op productie-efficiëntie.
De tweede laag is distribueren. Dit is de leveringslaag. Het Model-as-a-Service platform verkoopt toegang tot die modellen via API's, afgerekend per token. Bedrijven betalen voor wat ze verbruiken. Precies de meter waar Altman over sprak — nu als primaire commerciële motor van een van de grootste techbedrijven ter wereld.
De derde laag is toepassen. Dit is waar de token zijn praktische waarde bewijst. Wukong — een nieuw agentic AI platform voor enterprise B2B — voert taken uit, automatiseert processen, handelt workflows af. Niet mensen die AI gebruiken. Systemen die AI inzetten. Tokens als productie-eenheid voor autonome bedrijfsvoering.
Wat Alibaba uniek maakt ten opzichte van OpenAI, Google, Microsoft en Amazon? Die doen exact hetzelfde. Maar zij zeggen het niet zo. Alibaba heeft het woord "token" letterlijk in de naam van hun strategische eenheid gezet. Dat is geen toeval. Dat is een statement.
De token is drievoudig
Wat Alibaba's aankondiging zo helder maakt, is dat het laat zien dat de token tegenwoordig drie dingen tegelijk is — en dat juist die drievoudigheid hem zo strategisch maakt.
De token is een valuta. De eenheid waarmee wordt betaald, afgerekend, geprijsd. De munteenheid van AI-diensten.
De token is een productie-eenheid. De maatstaf van wat een model doet, verwerkt, genereert. De output van de fabriek.
De token is een commercieel model. De basis waarop hele organisatiestructuren worden gebouwd, investeringen worden gerechtvaardigd, en groeistrategieën worden geformuleerd.
Als je die drie lagen begrijpt, begrijp je waarom Jensen Huang zei dat tokens arbeidsvoorwaarde worden in Silicon Valley. Waarom OpenAI miljarden verlies draait maar toch krimpt noch stopt. Waarom Amazon, Google en Microsoft honderden miljarden in datacenters stoppen en dat geen irrationeel gedrag is, maar een weddenschap op de meest fundamentele economische eenheid van het komende decennium.
De token is niet een technisch detail. De token is de grondstof van de nieuwe economie.
Voorbij de nutsvoorziening
In mijn vorige blog vergeleek ik AI-intelligentie met stroom en water: een nutsvoorziening die je afneemt via een meter. Dat beeld klopt nog steeds — maar de ATH-aankondiging laat zien dat het groter wordt dan dat.
Een nutsbedrijf verkoopt een commodity. Stroom is stroom. Water is water. Je kiest de goedkoopste aanbieder en je schakelt over als het je uitkomt.
Maar Alibaba bouwt geen nutsbedrijf. Ze bouwen een ecosysteem.
Creëren, distribueren, toepassen — dat is een verticaal geïntegreerde keten. Van het model tot de workflow. Van de infrastructuur tot de business-uitkomst. Wie in deze keten zit, zit erin op meerdere niveaus tegelijk. De overstapdrempel is niet de prijs per token. De overstapdrempel is de diepte van de integratie.
Dit is precies het patroon dat ik eerder beschreef als de verslavingsfase. Maar we zijn door die fase heen aan het groeien. We gaan van verslaving naar infrastructuur. Van gewenning naar afhankelijkheid die zo diep zit dat je haar niet meer als afhankelijkheid ervaart — net zoals je de afhankelijkheid van internet of elektriciteit niet meer als kwetsbaarheid voelt, maar als vanzelfsprekendheid.
Wat dit betekent voor elke organisatie
De ATH is een Chinees bedrijf. Maar de beweging is universeel.
Elke grote AI-aanbieder beweegt naar hetzelfde model. De namen verschillen. De lagen zijn identiek. Foundational modellen — API-distributie — agentic toepassingen. Creëren, distribueren, toepassen.
Drie dingen zijn nu al zeker. Ten eerste: de vraag is niet meer of je tokens verbruikt. Als je AI gebruikt — in welke vorm dan ook — verbruik je tokens. De vraag is of je dat bewust doet of niet.
Ten tweede: de agentic laag is het eindspel. Wukong is niet interessant omdat het slim is. Het is interessant omdat het laat zien waar de waarde uiteindelijk wordt gecreëerd: niet in het model, niet in de API, maar in de autonome uitvoering van bedrijfsprocessen. Tokens die werken zonder dat een mens in de lus zit.
Ten derde: de kosten verschuiven. Wat nu nog een abonnementsregel is in een SaaS-factuur, wordt straks een infrastructuurkost die meetelt in je bedrijfsvoering. De teams die nu al begrijpen hoe ze token-efficiënt werken, bouwen een vaardigheid die straks structureel verschil maakt.
De economie die zichzelf benoemt
Er is iets opmerkelijks aan de naam Alibaba Token Hub.
Wij zijn gewend dat technologische verschuivingen eerst door waarnemers worden benoemd — journalisten, analisten, academici — en pas daarna door de spelers zelf worden herkend. De dotcom-bubbel heette geen dotcom-bubbel terwijl hij opblies. De platformeconomie werd pas zo genoemd nadat de platformen er al waren.
Maar de tokeneconomie benoemt zichzelf. De spelers die haar bouwen, noemen haar bij naam. Ze zetten het woord in de organisatienaam. Ze publiceren de missie. Ze vertellen je precies wat ze doen.
Dat is zeldzaam. En het vraagt om een reactie die even helder is.
Niet als technologisch optimisme of dystopisch pessimisme. Maar als strategisch begrip: dit is de economische infrastructuur die wordt gebouwd. Tokens zijn de eenheid. Ecosystemen zijn de structuur. Afhankelijkheid is de richting.
De vraag is niet of je meedoet. Je doet al mee.
De vraag is of je begrijpt waar je in stapt.
Wil je de context lezen waarin deze blog staat? Die vind je in de eerder verschenen blogs in deze reeks:
→ De Mens als Orkestrator — over hoe AI de menselijke rol verschuift van uitvoerder naar dirigent.
→ De Centaur — over hoe mens en AI als één geheel opereren, en wat dat vraagt van hoe je werkt en denkt.
→ Het Schaakbord — over exponentiële groei, waar we staan, en waarom lineaire stappen de kloof niet dichten.
→ Tokens op de meter — over het businessmodel achter AI, de verslavingsfase, en de vaardigheid die straks telt.
Visuals gegenereerd met NotebookLM.
Co-creatie: Dit stuk is gemaakt samen met Claude (Anthropic), versie Sonnet 4.6. De gedachten, posities en interpretaties zijn van mij. Claude heeft geholpen bij het structureren, het aanscherpen van argumenten en het schrijven van de tekst. Ik vind het bij dit onderwerp passen om dat expliciet te benoemen.